Sanat toplum için mi?

Yoksa sanat sanat için mi?

Osmanlının son döneminin edebi tartışması idi.

Tarkan'ın son şarkısı "Geççek" bana bu olayı çağrıştırdı.

Tarkan sanat kaygısıyla değil, toplumun içinde bulunduğu koşulları dikkate alarak tamamıyla topluma umut ve hayal vaadiyle bir eser ortaya koymuştur. Külliyen toplum psikolojisi öncelenmiştir. Topluma pozitif enerji salınımı ile toplum diri ve canlı tutulmaya çalışılmıştır.

Halk ağzından esintiler de taşıyan şarkı, bazı dil bilimciler tarafından olumlu görülse de bazı dil bilimcilerce sert bir biçimde eleştirilmiştir. Söz gelimi söz konusu şarkı Necmiye Alpay için sempatik lakin Feyza Hepçilingirler için antipatik bulunmuştur.

Bana göre kitaptaki dil, anlatımda bazen kifayetsizdir. İşte böyle anlarda halk ağzına, yöresel söyleyişlere vs.ye başvurulur. Kitaptaki dilin tıkandığını ne güzel ifade etmiş Orhan Veli "Anlatamıyorum" şiirinde:

"... Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

Bu derde düşmeden önce..."

Evet, Tarkan derdimizi kelimelere çok iyi dökmüş.

Doğru dürüst ifade özgürlüğünün olmayışı yüzünden içimize ata ata büyüttüğümüz yaraları mesela...

Ve gerçekten toplum için yazılmış şarkılar daha bir güzel oluyor.

Şarkının sözlerini aşağıya alıyor ve son kalemiz olan umut ve hayal kalesini korumaya çağırıyorum herkesi, umudumuzu ve hayallerimizi kimseye yedirmeyelim, umudumuzu ve hayallerimizi hiçbir ideoloji için de harcamayalım:

Hep köşeye sıkıştırmadı mı?
Daha önce de sanki
Sırtımızdan vurmadı mı?
Bu kaçıncı darbe ilk değil ki
Düştük evet ama kalkmadık mı?
Biz hep hayata meydan okumadık mı?
Sen ferah tut içini
Biz neleri atlatmadık ki

Geççek geççek elbet bu da geççek
Gör bak umudun gününü gün etçek
Oh oh zilleri takıp oynıycaz o zaman
O çiçekten günler çok yakın inan

Gitçek gitçek geldiği gibi gitçek
Her şeyin sonu var, bu çile de bitçek
Oh oh zilleri takıp oynıycaz o zaman
O çiçekten günler çok yakın inan

Dayan, çoğu gitti azı kaldı
Yapma! Güze, kışa boğma yazını
Yakındır sabrın zaferi
Düştük evet ama kalkmadık mı?
Biz hep hayata meydan okumadık mı?
Sen ferah tut içini
Biz neleri atlatmadık ki
Geççek geççek elbet bu da geççek
Gör bak umudun gününü gün etçek
Oh oh zilleri takıp oynıycaz o zaman
O çiçekten günler çok yakın inan

Gitçek gitçek geldiği gibi gitçek
Her şeyin sonu var bu çile de bitçek
Oh oh zilleri takıp oynıycaz o zaman
O çiçekten günler çok yakın inan

Çok uzattın vallahi bıktık
Bi durmadın vermedin ki aman
Hadi yeter artık fena bunaldık
Düş babam artık düş yakamızdan

Var bir hayır her şerde dedik
Oturduk bir dolu ders de çıkarttık
Ama yeter artık, anladık tamam
Düş babam artık düş yakamızdan

Beni sorarsan
Ben de iyi değilim pek
Kalmadı eski neşem hiç
Tadım tuzum yok pek
Dar dar dar geliyor
Ruhuma bedenim
Har har yanıyorum
Küle dönmek üzereyim

Bi suyun akışındayım
Bi gidiyorum tersine
Bi arkadaşım ümitle
Bi aram açık kaderle

Saygılar...

Yusuf SEVİNGEN