Ozan diyor ya ;

"Cehennem dediĝinde dal odun yoktur,
Herkes ateşini burdan götürür"....

Mensubu olmaktan gurur duyduğum öğretmen camiasında dostlar, güzel insanlar koleksiyonu yapmaya karar vermiştim.

Karar vermişim ama baktım ki kendime zarar vermişim.

Dost dediğin pek ağır sıfatmış herkes taşıyamazmış.

Mark Twain, modern insandan söz ederken herkes size gideceği durağa kadar eşlik ediyor, der.

Bir öyküyle devam edelim;

Adam ve hayattaki tek arkadaşı olan köpeği bir kazada birlikte ölmüşlerdi.

Kendilerini muhteşem bir manzaranın karşısında buldular.

Rengarenk çiçeklerle süslü bir bahçe, altından yapılmış bir kapı, beyazlar içinde bir kadın...

Adam kadına sordu:

-Burası neresi?

Kadın ona gülümsedi:

-Cennet, efendim.


Adam sevindi, kapıya yürüdü ama kadın onu birden durdurdu:

-Üzgünüm efendim, köpeğiniz sizinle gelemez. Onları içeri almıyoruz.

Adam kadına;
- Ama o benim en yakın dostum. dedi. Nafile; ‘-Giremezsiniz!’ cevabı verildi.

Bırakmadı yılların dostunu. Tereddütsüz gerisin geriye döndü.

Bu kez tozlu çamurlu bir yola girdi. Karşılarına çiftlik girişini andıran bir kapı ve önünde bekleyen yırtık pırtık elbiseli bir dede çıktı.

Adam sordu;
-Arkadaşımla birlikte bizi de kabul eder misiniz?

’Dede
-Tabii... cevabını verdi.

Girdiler içeri.

Yüzlerce ağaçtan birinin altına köpeğiyle yerleşti.

Dedeye yine seslendi;
-Burası neresi?

Yaşlı adam “Cennet” cevabını verdi.
Adam şaşırdı:

‘-Nasıl olur! Az önce muhteşem bir kapıya gittik ve orasının da Cennet olduğunu söylediler!

Dede;
-Şu rengarenk çiçeklerle süslü altın kapılı yer mi? Orası cehennem! dedi.

Adam iyice şaşırmıştı.

Dede gülümseyerek devam etti;

-Onlar, kendi çıkarı için en iyi arkadaşını yarı yolda bırakıp bırakmayacağının imtihanını yaptılar sana! Girseydin ebediyyen orada kalacaktın.

Sözün özü dostlarım;

Dostlarınızı yarı yolda bırakmayın.  Çünkü dostluk; kaybolduğunuz bir ormanda, size yol gösteren ışık gibidir...

Bencil olmayan, kırmayan, özür dilemesini bilen,

Görünüşte değil yürekten seven,

Hoşgörülü insanlar alın hayatınıza.

Sizi  olduğunuz gibi kabul eden güvenilir dostlar  biriktirin.

Aramızda kalsın demeye gerek olmasın,
Yüzünüze gülerken arkanızdan konuşmasın.

Ömre ömür katan insanları tutun yanınızda.
Çünkü hayat vakit kaybedilmeyecek kadar kısa.

Hayatınızda her zaman iki bardak çay, bir kahve içeceğiniz dostlarınızın olması dileğiyle.

Varsa eğer dostlara olsun selam
Yazı da burada biter vesselâm!

Erhan Ziya SANCAR
Eğitimci Yazar