Sayın Ziya SELÇUK’un bir dönem Radikal gazetesinde kaleme aldığı eğitime dair yazılardan alıntılar yaparak bir derleme hazırladım.
Bu yazılardan hareketle Sayın SELÇUK’un bu yazılarda duyumsayacağınız ince-derin bakış ve anlayışının okul ortamına, eğitimle ilgili meselelere nasıl yön vereceği ile ilgili bilgi ve fikir sahibi olabiliriz.
Bir bürokrat, yönetici, öğretmen, veli, sendikacı olarak... Yani iç-dış paydaşlara dönük...
Benim kanaatim ise şudur:
Kesinlikle köklü sorunlara köklü çözümler bizi bekliyor.
Çözümler kesinlikle sıradan olmayacak.
Eğitim-öğretim sahasında eğitime zarar veren ve süregelen bazı kötü alışkanlıklar ve ezberler yıkılacak.
Eğitim-öğretim sahasında kök salmış tembellik, uyuşukluk, üzerine ölü toprağı serpilmiş hal, boşvermişlik, nemelazımcılık, duyarsızlık, duygusuzluk, adaletsizlik, işgüzarlık, kayırmacılık, çürümüşlük, kokuşmuşluk vs. ile büyük bir mücadele başlıyor. Sayın SELÇUK’un tedirginliği de bundandır. Zira öyle ya da böyle bir zıtlaşma ya da karşı çıkış olacak diye düşünüyorum.
Ama Sayın SELÇUK’un, eğitim-öğretim ortamında kendi kötü düzenlerini ve çarklarını oluşturmuş, bu kötü düzeni insanlara alıştırmış ve normalleştirmiş birtakım yapılara ve kişilere karşı büyük mücadelesinde avantajı, kendi rüzgarı ile bir hava oluşturup arkasına aldığı öğretmenleridir. Onun için ‘Tedirginliğe karşı öğretmenler güvencemdir.’ demiştir.
İşte Sayın SELÇUK’un söz konusu yazılarından ufuk açan, derin ve ince bakış oluşturan bazı alıntılar (Tüm yazılarına http://www.radikal.com.tr/index/prof.-dr.--ziya-selcuk/ bağlantı adresinden ulaşabilirsiniz.):
‘Kore’de her şeyden önce son derece çalışkan, nazik, kendisini ailesi ve ülkesine adamış insanlar dikkati çekiyor. “Öğretmenin gölgesine bile basılmaz” atasözleriyle eğitime ve öğretmene verdikleri değeri gösteriyorlar.
Ülkemizde öğrencilerin çok büyük bir kısmı hâlâ tuvalet musluklarından su içiyor. Bu sorunu halledip öğrencilere sağlıklı sebillerde su içirmek çok mu zor?
Türkiye artık nicel sorunlarını halledip niteliğe yatırım yapabilecek bir döneme doğru gidiyor. MEB, Fatih Projesi gibi çok kapsamlı projeleri hayata geçirmek üzere. Bahsettiğiniz, basit gibi görünen ama çocuklarımıza duyduğumuz saygıyı ilgilendiren hayati bir konu. Sadece, bu konuya liderlik yapacak ve bu sorunu ülke gündemine taşıyacak yetki ve vicdan sahiplerinin yakacağı bir kıvılcıma ihtiyacımız var.
Merkezi yönetimin çok küçüldüğü ülkede il milli eğitim yöneticilerini halk seçiyor. Okul müdürleri ise bütçe, proje ve uygulamalarda birçok yetkiyle donatılmış durumda.
Başarılı bir öğretmen, yüzü sınıfa dönükken ve ‘vücut yakın, gözler uzak’ ilkesine uyarak soru sormalıdır. Yani öğretmenin gözleri kendi durduğu yere en uzak bölgeye bakmalıdır. Vücudunun yakın olduğu yeri fiziksel olarak zaten etki altına alacaktır.
Kontenjan sınırı nedeniyle eleme yapma zorunluluğu nelere mal oluyor? Gerçek hayatta işler bir dakikada mı yapılıyor? İki dakika süresi daha olsa başarılı olabilecek evlatlarımıza ‘başarısız’ kimliğini yapıştırıyoruz ve işin garibi onlar da buna inanıyor.
John Dewey, “Eğer bugün, dün öğrettiğimiz gibi öğretiyorsak, çocuklarımızın geleceğinden çalıyoruz” diyor. Artık bazı şeyleri dün yaptığımız gibi yapmayalım.
Çağdışı kalmış YGS, KPSS, KPDS ve daha birçok sınav, raf ömrünü tamamlamış bir paradigmanın ürünü.
Öğrenilenler amaç olmaktan çıkarılıp araç haline gelebilse, öğrenmekten haz duyulacak ortamlar oluşturulabilse, varlığım sınav sisteminin varlığına armağan olmasın denilebilse, öğrenmenin boyutu da değişir.
Eğitimin demokratik olmasından ne anlıyorsunuz?
Demokratikleşmeyi, eşitsizliği giderme çabaları olarak görüyorum. Herkesin eğitim hakkından yararlanabildiği, içeriklerin insan doğasına uygun olduğu, eğitim yönetiminin karşılıklı hukuka dayandığı yapı benim için demokratiktir.
Bu ülkenin artık tarla sürmeye değil, kuyu kazmaya, yani meseleyi derinlemesine ele almaya ihtiyacı var. Peki, ama nasıl? Elbette ezberlerimizden vazgeçerek.
Kampların müdavimleri her zaman haklı, karşı taraf her zaman haksız. Fıtratta olmayan bu özellik nasıl gelişiyor?
Kendi zihninde düşünce üretemeyenler düşünmeyi başkalarına devretmiştir.” Sartre bu cümleyi hangi bağlamda söyledi bilmiyorum, ama bu sorunun insanlık tarihi kadar eski olduğu açık. Artık hizmet sektörü o kadar gelişti ki bizim yerimize düşünenler var. Okuduğunuz gazeteyi ya da seyrettiğiniz televizyon kanalını söyleyin, olup bitenler hakkında ne düşündüğünüzü söyleyeyim. Her konuda bu kadar kamplaşan bir toplumun zihin kodları, merdaneli çamaşır makinesi gibi çalışıyor olmalı. Bir sağa bir sola. Siyah-beyaz, hep-hiç, doğru-yanlış, ya sev ya terk et, ya benimsin ya kara toprağın. Kampların müdavimleri her zaman haklı, karşı taraf her zaman haksız. Fıtratta olmayan bu özellik, sonradan nasıl geliştiriliyor?
Sosyal psikoloji derslerimde toplumsal benlik konusunu işlerken tahtaya Marx’ın Kapital’inden bir cümle ve altına bir hadis yazıyordum. Bu cümleleri öğrencilerimin tartışmasına açtığımda, dindar öğrencilerim hadisin çağlar ötesi mahiyetinden uzun uzun söz ederken sol görüşlü öğrencilerim Marx’ın dehasını övmekle bitiremiyorlardı. Dersin sonunda öğrencilerimden özür dileyip “Hadisle Marx’ın sözünü yanlışlıkla ters yazmışım” dediğimde sınıfta çıt yoktu. Sadece bir öğrencim, “Hocam, ama bizi günaha sokuyorsunuz” demişti.
Okul müdürümüz sürekli yaptığımız çalışmaları izliyor. Bu beni çok yoruyor. Bu kadar sıkı takip normal mi?
Uygulama ve takip, birbirleriyle yapı itibarıyle bütündür. Sistemli ve sık aralıklarla takip etmediğimiz uygulamanın ne zaman, nasıl sonuç vereceğini bilemeyiz. Mark Twain’in dediği gibi, “Tarih tekerrür etmeyebilir, ama kafiye oluşturur.” Ayrıca takibin tek amacı denetim değildir. Yapıcı tarzda atılan takip adımları, moral ve motivasyona da olumlu etki yapar. Ancak ağır bürokrasiye dökülen takip, yılgınlık yaratır.
Çocuklar giderek doğadan uzaklaşıyorlar. Televizyon odaları, bilgisayar ekranları ve alışveriş merkezleri çocukların yaşam alanları haline geldi.
Doğadaki çocuk, soyu tehlike altında olan bir türdür ve çocukların sağlığı ile yeryüzünün sağlığı birbirine sıkı sıkıya bağlıdır” diyor R. Louv. Bugün 25 yaşındaki gençler bile “Çocukken ağaca tırmanırdık, sokakta oynardık, eve karanlıkta dönerdik” diye maziyi tarihe karışmış gibi anlatıyor. Belki de tarihe karıştı. Ne oldu peki sonra? ‘Birinci Sınav Savaşları’ başladı. 10 yaşında kapattık ‘çocuk’ları odalara. Çocuklarımız odalarından çıkmadıkça mutlu olduk. Odadan çıktıklarında zaten yabancılaşmışlardı.
Düğün bilmez, bayram bilmez, seyran bilmez, misafir tanımaz, merhaba diyemez hale gelmişlerdi. Böyle büyüyen çocuklarımız akvaryumdaki balığı yemlerken bile şaşırıyorlar. Oysa biz yavru köpekleri bahçede yuva yapıp evden aşırılan yiyeceklerle beslemeyi sıradan iş olarak görürdük. Kışın kuşları beslemek, yazın çitlenmiş çekirdekleri karıncalarla paylaşmak günlük hayatın bir parçasıydı. Çocuklar giderek doğadan uzaklaşıyorlar. Televizyon odaları, bilgisayar ekranları ve alışveriş merkezleri çocukların yaşam alanları haline geldi. Çocuklarda aşırı kilo ve kolesterol, tatminsizlik, aşırı hareketlilik, dikkat eksikliği, hatta küçük yaşta ortaya çıkan depresyon ‘norm’alleşti.
Sağlam bir ekosistem ve ortak dile sahip bir öğretim kadrosu olmadan karakterli çocuk yetiştirmek zordur. Sonuç olarak, karakter eğitimi sınıfta, okulda, bahçede, sokakta, kantinde, yani gerçek yaşamda yaşatılmalıdır.
Hayat başarısı, iş, aile, evlilik, topluma hizmet ve benzeri birçok alanı kapsamaktadır. Sadece okul başarısına yönelen aileler, çocuklarının hayat başarısında gerekli olan birçok beceriden mahrum kalmalarına yol açmakta, her şeyden önce çocukları adına her şeyi yapmaya çalışarak onların mücadele etme fırsatlarını ellerinden almaktadırlar.
Okullar somurtkan binalara dönüştü. Öğrenciler kendi aralarında eğlenerek bu eksikliği gidermeye çalışıyor.
Eğitim ciddi iştir” diyerek okulları somurtkan binalara dönüştürdük. Öğrenciler kendi aralarında eğlenerek bu eksikliği gidermeye çalışıyorlar. Öğretmenler ise kahkahalarını öğretmen odalarına saklıyorlar.
Sonuçta mutluluk ve kalite üretemeyen bir sistemi artık gözden geçirmenin zamanı gelmedi mi?’
BÜTÜN MESELE BUNLARIN SAHADA UYGULANABİLİRLİĞİ...
UYGULAMA İÇİN ÖNCE SAHANIN FİZİBİLETİSİNE BAKMAK LAZIM...
SONRA BİR STRATEJİ GELİŞTİRMEK GEREKİYOR... YAMALI BOHÇAYA DÖNMEYECEK YAPICI BİR STRATEJİ... KARARLI ADIMLARI OLAN... DEVAMLILIĞI VE ANLAŞILIRLIĞI OLAN... TEORİK İLE TUTARLILIĞI VE DUYUMSANABİLİRLİLİĞİ OLAN...
BİR GÜNDE DEVRİM OLMAZ... EVRİMLERLE DEVRİMİN ÖNÜ AÇILIR... YOKSA O DEVRİM JAKOBENDİR... ASLA MUVAFFAK OLAMAZ... SİNELERE VE BENLİKLERE YAYILAMAZ... EZBER OLUR...

Saygılar...
Yusuf SEVİNGEN 
Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Misafir Avatar
HAYAL 3 ay önce

teog değişir meb bakanının haberi yok, öss değişir falan filan inter milan.Bakanların yetkisi kalmadı kendinizi kandırayın.yeni kurulan ofisteki uzmanlar buyurcak bakanlıklar da yapcek.Ahan da çiziyom buraya!!!

Misafir Avatar
hey arkadaş. 3 ay önce

bu yazıyı yazan arkadaş ne içiyor söylesede bizde içsek. ülkenin her makamına atama yapılırken torpil dönüyor sen hala umutluyum diyorsun. arkadaş bir baksana atanan kişilere . ya imam hatip mezunu yada tarikat ehli. yada liberal zenginler. öğretmenler bunları görüyor ve yaşayarak tecrübe ediyor. o yüzden eğitimin düzelmesi için öğretmenleri ikna etmen gerekiyor. bu da nasıl olur biliyor musun. atamalarda mülakatı kaldırmak ve hak edeni hak ettiği makama oturtmakla. öğretmenler bunları görünce zaten eğitim hemen düzelmeye başlar.

Misafir Avatar
hey arkadaş. 3 ay önce

yeter artık çalışan ve dürüst olan insanları olması gereken yere getirin.

Misafir Avatar
Kılıç 3 ay önce

Sayın bakanım,haksızlıkla mücadeleye mülakatı yok sayarak başla,zira çok büyük haksızlıklar var.Mülakat puanı ile yönetici görevlendirme günaha ortak olma...

Misafir Avatar
Umutlanmayalım mı? Karalar mı bağlayalım?-1 3 ay önce

Sayın Ziya SELÇUK, daha önce çalışma ortamı oluşmadığı için MEB Talim Terbiye Kurulu Başkanlığından ayrıldı. Bunu bir kenara not edin (Bu bilgiye elbette onu bakanlık gibi önemli bir makama getirenler de sahip). Ve biliniz ki Sayın SELÇUK, MEBde bu sefer bakan unvanı ile süs ya da vitrin görevini gördüğünü düşündüğü ve çalışmalarını hayata geçirecek ortam ya da koşulların bulunmadığını hissettiğini an ayrılır. Çünkü bu makama kafasındakileri hayata geçirmek için gelmiştir. Siyasi bir kişilik değildir, en önemlisi ise şahsiyetlidir. Biraz araştırma yapın, anlarsınız. Yoksa siyasetten öncekiler gibi herhangi biri getirilebilirdi ya da kafa olarak AK Parti siyasetine daha yakın biri getirilebilirdi. Hiçbir engel yoktu buna. Ama öyle olmadı. Çünkü herkes tarafından şikayet edilen eğitim için bu dönem son şans ve fırsat artık. Demek ki Ziya SELÇUKun fikirlerine ve politikalarına ihtiyaç var ki böyle bir şahsiyet bu makama layık görüldü. Layık birisidir de...

Misafir Avatar
Umutlanmayalım mı? Karalar mı bağlayalım?-2 3 ay önce

Ayrıca siyasi ve ideolojik bir kişilik olmadığı için MEBi siyasetten ve ideolojiden arındıracağını da düşünüyorum. Siyaset ve ideolojik aidiyet ya da bağ ayaklarıyla ayak oyunları, siyaset ya da ideolojik bağdan güç alarak at koşturmalar olmayacak. Böylece kadrolaşmanın da önü alınacak. Sayın Cumhurbaşkanı sendikal ve siyasi yandaşlık üzerinden birtakım insanların MEB içindeki ölçüsüzlüğünü, sınırsızlığını, duyarsızlığını, pervasızlığını, adaletsizliğini, pişkinliğini, çürümüşlüğünü, zalimliğini ancak böyle biri ile azaltabilir ve kesebilir. Bu kirlilikler ve olumsuzluklar MEB içinde ayyuka çıkmış durumda zaten. Hem de yıllardır. Ama kimse bir türlü el atmıyor. Görüldüğü halde. İşitildiği halde. Resmen üç maymun olmuş yetkililer ya da kulaklarının üzerine yatmışlar.Varsa yoksa yakınma da yakınma.İş yok, müdahale yok.Vicdanlı bazı sendikalar ya da kimseler bunları dillendiriyor ama dinleyen yok.Muhalifler diye. Mülakatlarda vs.ortalık toz duman.Kim kime dum duma bir hal.

Misafir Avatar
Hakan 3 ay önce

TTK Başkanı iken haklı olduğumuz bir mesele de sadece 10 dk görüşmek istediğimizde sekteri ile bile görüşemiştik

Misafir Avatar
Umutlanmayalım mı? Karalar mı bağlayalım?-3 3 ay önce

Bütün bunlar önümüzde gün gibi duruyor iken Ziya SELÇUK ile UMUTLANMAYALIM MI?
ELBETTE UMUTLANACAĞIZ... BENCE BOŞ BİR UMUT DEĞİL, ALTI DOLU... AMA BAKIP GÖRECEĞİZ...