Eğitim Sistemimizin Hali Pürmelali
Kamuajans.com - Rezilliğin ödülü olsaydı açık ara birinci olurdu o çocuklar. Vicdan da mı yok! Ahlak da mı? Öğretmen, sabır taşı olsa ne yazar? Çatlar. Öğrenci ateş olsa ne yazar? Ateş düştüğü yeri yakar. Yer önemli değil! Bir meslek lisesi ülkemde.


Değerler eğitimi diyoruz ya,okulun adı değerlerimizden bir zatı muhteremin adı. Çelişki de burada başlıyor işte. O okulda okuyanlardan bazıları ise tam mezbelelik... İmam hatip açıyoruz ama orada imam hatibin ruhuna, misyonuna aykırı o kadar fiili olaylar yaşanıyor ki!   

Bir meslek lisesi.
Ne fark eder ki?
Orada basına yansıyan görüntüler var, ya yansımayanlar?
Halimiz bu işte!
Yetiştirdiklerimiz...
Ülkemizi emanet edeceğimiz...
Kaybedecek bir çocuğumuz dahi yok derken kaybettiklerimizi görüp üzülmemek elde değil!
Bırakın öğretmeni, öğrenciyi... Bir insan, bir hayvana bile bunu yapabilir mi?
Rencide eder mi, alaya alır mı dalga geçer mi?
Yaşı yaşlarına uygun değil, statüsü statülerine...
Değerler eğitimi veriyoruz değil mi? 
Yerlilik ve millilik...
Halimiz tam da rezillik.
İstiklal Marşımız okunurken gülenler, laubali duranlar, şarkı söyleyenler...
Okulun eşyasını kıranlar, çizenler...
Öğretmenine hakareti marifet sayanlar...
Öğretmenini dövenler, öğretmenine sövenler...
Küfrün kız çocuklarında dahi gayet normal bir hal aldığı vakitlerdeyiz.
Sigaraya çok şükür dediğimiz.
Aslında şahsım olarak bundan sonrası için ülkemin eğitim sistemi ile ilgili en umutlu olduğum dönemdeyiz diye düşünüyorum. Çünkü dibe vurduktan sonra bir şeyler yapılabilir. Bu son görüntüler eğitimde dibe vurduğumuzun en net resmidir. Belki de olumsuz görünen bu olay olumlu değişikliklerin zemini olabilir. Çok mu ütopik geldi acaba bu fikrim?
Neleri kaybediyoruz anlıyor musunuz?
Cep telefonuna gösterdikleri ehemmiyeti öğretmenlerine göstermeyen bir nesil! Makyajlarına ve giyimleri harcadıkları zamanı kişisel eğitimlerine harcamayan çocuklar. Yaşadıkları gibi inananlar... Kafalarına göre hareket edenler...
Öğretmenlik mesleğinin değerinin her geçen gün iyice düştüğü günlerdeyiz. Öğretmenliğin kıymeti harbiyesi, ne öğrencide var ne de velide...Ne bir sportif mücadele, ne bir sosyal etkinlik, ne bir kültürel faaliyet... İlla da test, test... İşte böyle olur herkes derdest.
Beyler!
Bu ülkenin ahlak eğitiminde ciddi sıkıntı var. Bir yandan vatan için canını feda eden yiğitlerimiz, bir yandan da bu ülkenin dersliğinde oturan, kaloriferinde ısınan, musluğundan su içen ve öğretmenine hakareti marifet sayan itler var. Analar ne yiğitler doğuruyor bakın Afrin'e. Analar ne itler doğuruyor bakın son görüntülere. diyorum affınıza sığınarak.
İyiler neden baskın çıkmaz okullarda.
Güzel düşünenler neden çirkinliklere müdahale etmez.
Kötüler mi hep güçlü olanlar?
Bir çürük domates mi bozacak bütün bir kasayı?
Artık öğretmenin güçlü olduğu, öğrencinin haddini bildiği, çalışmayanın geçmediği, devamsızlık yapanın idare edilmediği, öğretmenin en ufak olayda bile hedefe konmadığı, velinin öğretmeni ayara kalkmadığı, idarecilerin liyakata göre atandığı ve sistemin bu ülkenin doğruları üzerine inşa edildiği bir eğitim görmek istiyoruz.
Bu olayı münferit bir olay olarak görmüyorum.
Benzeri olaylar ülkemin her yerinde oluyor.
Eğitim sistemini bir lokomotife teşbih edersek:
Lokomotif almış başını gidiyor, vagonlar ise iç içe girmiş vaziyettedir.

Gürhan Gürses 

Kamuajans.com/ÖZEL

Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Misafir Avatar
Ahmet 1 hafta önce

Yüreğine sağlık kardeşim.